Filmtips voor ouders Na het verfilmen van negen movicals waarvan de uitvoering van de tiende in April volgend jaar plaatvindt wordt het tijd om regisseur Ruben Rijnveld te vragen wat zijn favouriete films zijn en waarom. Wij vroegen hem in willekeurige volgorde zijn filmtips voor ons. De meeste zijn op DVD verkrijgbaar. PAN'S LABYRINTH (2006, regie: Guillermo del Toro) Okee, voor mensen die niet goed tegen extreem geweld kunnen is dit zeker geen aanrader maar afgezien daarvan: Waaaaauw! De beste fantasyfilm die ik ooit heb gezien. Ik ben een enorme fan van regisseur Guillermo del Toro en op basis van zijn prestaties hier hoop dan ook van harte dat hij zal tekenen voor de regie van het laatste deel van de Harry Potter serie:” Harry Potter and the deathly hallows”. SHOOTING DOGS (2006, regie: Michael Caton-Jones) Waarschijnlijk de meest indrukwekkende film die ik ooit heb gezien. John Hurt schittert als father Christopher,een priester die zich in Kigali, Rwanda in 1994 inzet op de Ecole Technique Officielle als de vreselijke burgeroorlog daar uitbreekt. Af en toe moest ik even wegkijken en het is allemaal erg schrijnend om te zien temeer als je je realiseert hoeveel doden door tijdig ingrijpen van buitenlandse machten hadden kunnen worden voorkomen. Met een mooi einde en een hartbrekende aftiteling is dit in zijn totaliteit een lastige zit maar wel een zeer indrukwekkende. Films hoeven niet alleen maar te amuseren, ze kunnen je ook confronteren en raken. MUNICH (2005, regie: Steven Spielberg) Deze staat zeker in mijn top 5 van Steven Spielberg films. Behalve de afschuwelijke aanslagen op Israelische Olympische atleten in 1972 bevind de film in mijn optiek zich op de juiste balans van confronterend en amusement, hoe gek dat ook mag klinken, het Israelisch team dat de aanslagen moet wreken bestaande uit Eric Bana, Daniel Craig, Mathieu Kassovitsch en Ciaran Hinds zijn gewoon, om het populistich te zeggen, supercoole gasten. Verder is de muzie van John Williams weer prachtig en is de film waanzinnig geregisseerd (let op dat openingsshot!) HARRY POTTER AND THE GOBLET OF FIRE (2005, regie: Mike Newell) Ik ben een enorme fan van de boeken en vanaf film 3 ook weg van de films. De belangrijkheid van filmmuziek wordt maar weer eens bewezen door componist Patrick Doyle die een magistrale score aflevert (zijn aftitelingsmuziek van deze film is de beste muziek voor een aftiteling die ik ooit heb gehoord). Natuurlijk zijn vooral Harry en Ron in het echt eigenlijk twee jaar te oud voor hun rollen en hoewel ik gek ben op Michael Gambon als Dumbledore ben ik geen fan van hoe Mike Newell hem hier heeft geregisseerd. Afgezien van dat heeft dhr. Newell een topprestatie geleverd met een Harry Potter film die alle soorten genres in zich heeft. En wie had er geen brok in zijn keel als Harry met Cedric van het kerkhof terugkeert naar het toernament. Als bewijs voor Patrick Doyle’s muziek: had die scene net zo’n indruk gemaakt zonder die score? DE JAMES BOND SERIE: "Ik ben niet zo gek op "Diamonds are Forever" en "Die another Day", maar hieronder zijn mijn absolute favorieten: THE SPY WHO LOVED ME ( 1977, regie: Lewis Gilbert) "Ďk denk dat ik dit de allerbeste vind, let ook op de prachtige muziek van Marvin Hamlish. Het is ook voor het eerst dat er klassieke muziek in een Bondfilm wordt gespeeld, een prachtig resultaat." FROM RUSSIA WITH LOVE (1963, regie: Terence Young) "Bewijs dat Bond soms toch echt het beste werkt als koude oorlog spionagethriller. Dit is een film die zich terecht serieus neemt. CASINO ROYALE (2006, regie: Martin Campbell) Met Bond is het altijd een “catch 22.” Met andere woorden: goed doen de makers het nooit. Als ze een Bondfilm maken die aan alle vaste ingrediënten van de succesformule voldoet (sexy Bondgirls, veel gadgets, een gek die de wereld wil vernietigen of twee grootmachten tegen elkaar uitspelen om een derde wereldoorlog te ontketenen) wordt er door de critici geklaagd dat het meer van hetzelfde is en vraagt men zich af hoelang deze, zichzelf constant kopierende serie, nog te gaan heeft. Wijken de makers echter af van de formule dan blijkt dat iedereen plotseling klaagt dat de film niets bevat dat de serie in de eerste plaats zo’n succes maakte (waar is de humor? waar zijn de grote decors?) Gelukkig besloten producenten Barbara Broccoli en haar stiefbroer Michael G. Wilson na de, in mijn optiek,miskleun “Die another Day” uit 2002 het roer totaal om te gooien en zich te richten op de verfilming van het eerste Bondverhaal dat schrijver Ian Fleming in 1953 publiceerde:” Casino Royale”. Dit eerste Bondverhaal kon door de makers nooit eerder worden verfilmd omdat de rechten bij de heer Feldman lagen die in 1967 de flauwe parodie met Peter Sellers en David Niven van dezelfde naam maakte. In 2000 kwamen de rechten vrij en aangezien Bond in het verhaal aan het begin van zijn missie staat, werd besloten het contract van Pierce Brosnan niet te verlengen en op zoek te gaan naar een nieuwe Bond die werd gevonden in de vorm van zeer ervaren acteur Daniel Craig. Wat volgde was een vreselijk onterechte zwartmakerij door paparazzi en kortzichtige fans die kennelijk liever een Barclayreclame-fotomodel (Pierce Brosnan) hebben dan een stoere en goede acteur (Daniel Craig) die er ook uiziet als iemand die je in drie seconden weet om te leggen. Toen ik de film in november 2006 voor het eerst zag was het de eerste keer dat ik zo onder de indruk was van de kwalitiet van een Bondfilm in twintig jaar. Casino Royale staat bij mij dan ook in mijn top 3 van Bondfilms. ON HER MAJESTY’S SECRET SERVICE (1969, regie: Peter Hunt) " Het bewijs dat het allerbelangrijkste van een film toch het scenario is. Is een scenario slecht dan kan je nog de beste acteurs en regisseur van de wereld hebben maar de film zal daardoor ultimately falen (* zie Spielberg's "War of the Worlds). Vanwege de eenmalige vertolking van George Lazenby wordt deze film ten onrechte als 1 van de mindere Bondfilms gezien. Het scenario is het beste van welke Bondfilm ook, regie is prachtig en de muziek van John Barry is de beste uit de hele serie. Het allerjammerste blijft dat Sean Connery in deze film niet Bond speelde. Dan was het de beste uit de hele serie geweest." GOODFELLAS (1990, regie: Martin Scorcese) “ Ik zal het moment nooit vergeten dat ik deze film in 1991 op video zag. Wat een sfeer, wat een film en wat een impact. Niet alleen technisch benadert ‘ie de perfectie. Ook het faustiaanse verhaal, de prachtige acteerprestaties van de grootste tot kleinste rol, het tijdsbeeld en de fantastisch uitgekozen muziek zijn geweldig. Tot tweederde van de film kan je je heel goed voorstellen waarom Henry Hill zolang hij het zich kon herinneren altijd een gangster had willen zijn.” RAIDERS OF THE LOST ARK (1981, regie: Steven Spielberg ) “ Ik denk dat dit wel mijn favouriete film aller tijden is (hoewel ik dat tricky blijf vinden want het is hetzelfde als vragen wat iemand’s favouriete liedje is, er zijn zoveel verschillende stijlen en genres dat ik het liever per genre bekijk, moving on : ) De perfecte avonturenfilm. Actie, humor, spanning en een vleugje van het bovennatuurlijke. Voeg daarbij de weergaloze muziek van John Williams aan toe (let op het “ark thema”) en je hebt de perfecte zaterdavondfilm. Door deze film gezien te hebben wist ik wat ik later het liefst wou worden. De andere Indiana Jonesfilms zijn ook goed maar halen het niet bij deze. Maar dat kan ik pas zeggen als ik "Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull" in mei volgend jaar heb gezien." ONE FLEW OVER THE CUCKOO’S NEST (1975, regie:Milos Forman) “Wat een prachtig tragikomisch drama. Iedereen die echt een “goede” film, om het woord maar eens te gebruiken, wil zien moet deze kijken. Ga ervoor zitten, laat het verhaal over je heen komen en je hebt een film waar je dagen later nog aan terugdenkt. De hel van gestichten in de jaren 70 (of 60 want in die tijd is het boek geschreven) komt zeer indrukwekkend over. Het is dan ook een rake, indrukwekkende film.” BLACK HAWK DOWN (2001, regie:Ridley Scott) “ Ridley Scott op zijn best. De horror en hel van oorlog wordt zonder enige verdoezeling aan je gepresenteerd. De confrontatie met wat een waanzin oorlog met zich meebrengt en de onmenselijke omstandigheden waarin mensen tijdens een oorlog leven troffen mij het meest.” THE SIXTH SENSE (1999, regie: M.Night Shymalan) “ Afgezien van het perfecte, en bij twee keer kijken, bijna alles kloppende verhaal (weet Cole zelf eigenlijk nou wel of niet wat Dr. Malcolm Crowe nou echt is), is dit zonder meer de beste acteerprestatie van een kind die ik ooit heb gezien. Haley Joel Osment had de Oscar moeten krijgen in plaats van Michael Caine. Let ook op de prachtige en somes huiveringwekkende muziek van James Newton Howard." THE GODFATHER ( 1972, regie: Francis Ford Coppola ) "Het mooie aan deze film is te zien hoe in twee en een half onvergetelijke uren de enige goede zoon van de familie Corleone langzaam dezelfde kant als de rest van zijn familie opgaat. Vooral het laatste shot uit de film is mij altijd bijgebleven. Michael Corleone wordt geeerd als nieuwe peetvader en zijn vrouw kaye kijkt toe. Haar blik verraad alles over het afgrijzen van het leven dat ze nu moet gaan lijden. Een prachtige film." LES CHORISTES (2004, regie: Christophe Barratier) “ Kijk: natuurlijk is het verhaal een sprookje en zijn de meeste personages stereotypen maar dit is geen film om cynisch over te doen. Het is DE meest ontroerende film die ik ooit heb gezien. De muziek is prachtig, het verhaal is gewoon heel erg mooi en raak en als die laatste zin wordt gesproken: "Pepinot avait raison d’y croire; le jour du renvoi de Mathieu cetait un samedi." dan denk ik dat er maar heel weinig mensen zijn die dan niet een traantje wegpinken (ikzelf vijf liter tranen denk ik ). Het is dan ook het meest rake einde van een film die ik ooit heb gezien. “ THE MAN WITH THE GOLDEN ARM (1955, regie: Otto Preminger) "De eerste Hollywoodfilm over heroineverslaving en dat midden in de McCarthy tijd! Frank Sinatra had hiervoor de Oscar moeten krijgen. Mijn favouriete shot is als Sinatra in de gevangenis zit met een aantal anderen waarvan 1 medeverlsaafde helemaal door het lint gaat omdat hij een “fix” nodig heft. De man wordt hardhandig uit de cel gehaald waarna de camera inzoomt op Sinatra’s betraande gezicht. Zijn emotie komt half uit medelijden en half uit pure ellende om zijn eigen situatie. Een prachtig menselijk moment." LOVE ACTUALLY (2003, regie: Richard Curtis) Op zich is Four Weddings and a funeral mijn favouriete romantische komedie. Waarom deze het dan toch van voorgenoemde wint is door het ontzettend menselijke verhaal, de prachtige muziek van Graig Armstrong en als je geraakt wordt door wildvreemde mensen die elkaar op het vliegveld weer ontmoeten op muziek van the Beach Boy's "God only knows" dan moet het iets bijzonders zijn. Overige filmtips van Ruben Rijnveld: STAR WARS EPISODE IV: A NEW HOPE (1977, regie: George Lucas ) CASABLANCA (1942, regie: Michael Curtiz ) DOCTOR ZHIVAGO (1965, regie: David Lean ) CLOSE ENCOUNTERS OF THE THIRD KIND (1977, regie: Steven Spielberg ) LE FABULEUX DESTIN D’AMELIE POULAIN (2001, regie: Jean-Pierre Jeunet) IL BUONO, IL BRUTTO, IL CATTIVO (1966, regie: Sergio Leone) NIGHT OF THE LIVING DEAD (1968, regie: George A. Romero) JURASSIC PARK (1993, regie: Steven Spielberg) RWinV Trance Productions